
چقدر بشریت بی پناه است کاش خدا را داشت لذت آغوش گرمش حتما آرامش میکرد
-خدا رو نمیخواهید چون فکر می کنید جلوی خوشی هاتون رو میگیره. کاش قبول میکردید که خدا آدم رو آفریده تا از دنیا لذت ببره، در حالیکه اینها خوشی نیست؛ هوسه. لذت تمامی نداره. خستگی و دلزدگی نداره. با روح آدم جوره. هوسه که وقتی تموم میشه تنهایی و دربه دری میاره
...خدا وعده ی لذت میدهد آدم ها عجله دارند آدم ها خودخواهند... قید خدا که همه چیز است میزنند به خاطر تمام چیزهایی که زود هیچ میشود