بعد از عملیات کربلای 5 عده ای از مسلمانان شهر ناکپور هند، تعدادی پیشانی بند، منقش به الله اکبر و خمینی رهبر برای رزمندگان فرستاده بودند، در کنار این پیشانی بندها ، نامه ای هم از سوی آنان به چشم می خورد که بخشی از آن چنین است:

« ما از لحاظ مالی آنقدر فقیریم که فقط می توانیم این تحفه ناقابل را هدیه شما رزمندگان کنیم. این آرزوی قلبی ماست که بتوانیم روزی از نزدیک چهره های نورانی شما رزمندگان را ببینیم، ولی آنقدر تهیدست و فقیریم که توان مسافرت از شهر خودمان تا دهلی را هم نداریم. برادران ، اگر شما روز محشر به فریاد ما نرسید، چه کسی از این دورافتادگان غریب یاد خواهد کرد؟ ... »

منبع: ویژه نامه اشاره ( راهیان نور)